the compromise between acceptance of reality and will of change

προσπαθω να καταλαβω αν ειμαι εγω σε χειροτερη κατασταση ή ολοι εσεισ.
μονο σε εναν τοσο αθλιο κοσμο θεωρειστε αθωοι.
καθε λεπτο που περναει, καθε σκεψη σασ ειναι πιο αρρωστη απ τισ δικεσ μου.
σε καθε σπιτι, σε καθε σχεση, πρωι, βραδυ και κανεισ δεν κανει τιποτα
αλλα πιστευει, αλλα νιωθει, αλλα λεει και αλλα δειχνει.
οτι χειροτερο!
ανηθικο και βολικο.

μονο εικονεσ και μια θλιβερη αναγκη για αποδοχη και ευαισθησιες του κωλου..

















Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ..

,,---